When I'am Finished - เซ็กซี่...สเปน

posted on 07 Apr 2010 23:48 by ambryo in iRead

จบบริบูรณ์ไป 1 เล่มสำหรับหนังสือล็อตใหญ่ใหม่เอี่ยมอ่องของปีนี้
เดินจนทั่วงานหนังสือ พบหนังสือท่องเที่ยวเกี่ยวกับสเปนเพียงเล่มนี้เล่มเดียว
ประเด็นที่ต้องหยิบติดมือกลับบ้านมาก็เพราะว่า
จะเอามาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนกับเค้าม่าง

เล่มนี้พิมพ์ออกมากลางปี 2551 ไม่ช้าไม่นาน
กล่าวถึงการเดินทางไปสเปน เยี่ยมเยียนทุกหัวเมืองสำคัญ
ตั้งแต่ มาดริด, โตเลโด, เซบียา, กอร์โดบา, กรานาดา, และ บาร์เซโลนา

ไฮไลท์ที่รอคอยคือ บาร์เซโลนา นี่แหละ
เนื่องจากเป็นถิ่นแคว้นแดนเดียวที่เคยไปเหยียบย่างนอกราชอาณาจักรไทย
ก็เลยทำให้มีอันอยากรู้ว่า ในสายตาของคนอื่น เค้าจะมองเห็นบาร์เซโลนา
เหมือนหรือต่างอะไรกับเราบ้าง

ตลอดระยะทางของการเดินทาง ทุกเมืองดูสวยงาม มีเสน่ห์ น่าไปเยือน
ก็คงตามประสาของหนังสือแนะนำการท่องเที่ยวทั่วไป
ส่วนรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ก็พอได้กลิ่นไอของสเปนบ้าง
แต่ก็ไม่อาจฟันธงได้ว่า กลิ่นที่ได้ดอมดม มันมาจากกลิ่นที่ติดจมูกเรามาเอง
หรือเป็นกลิ่นที่ลอยออกมาจากความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านทางตัวหนังสือกันแน่

เสน่ห์ของคนเขียนคือการเปรียบเทียบสิ่งต่างๆที่ได้เจอในสเปน
กับสิ่งที่คนเขียนเคยพบปะเจอะเจอในทริปต่างๆที่ผ่านมาในหลายประเทศ
ทั้งรายละเอียดของสถานที่หลายๆแห่ง และการบรรยายก็เห็นภาพ
แต่กลายเป็นว่าภาพจริงๆที่ควรให้เห็นกลับไม่ค่อยมีให้ดู :(

มาจนถึงบาร์เซโลนา ไฮไลท์ (ที่เรารอคอย) ของเล่ม
บทแรกก็พูดถึงเกาดี้ บทที่สองก็ชื่นชมเกาดี้ บทที่สามก็ยังศรัทธาเกาดี้
บทแล้วบทเล่าก็ยังบรรยายถึงเกาดี้อย่างไม่ย่อท้อ
ทั้งหลายเหล่านี้ จริงๆสามารถหาอ่านได้จากเวบทั้วไป
แต่เข้าใจว่า บาร์เซโลนา เค้าคลั่งตานี่กันจริงๆ
ทั้งที่จริงแล้ว คนเขียนเค้าก็ไปอีกหลายที่ในบาร์เซโลนา
แต่กลับกล่าวไว้เป็นเพียงน้ำจิ้ม เหมือนเหยาะให้ได้ชิม
ถ้าคิดว่าถูกปากก็ไปลองลิ้มกันต่อ แต่ถ้าใครประสาทรับรสต่ำ (เช่นเรา)
เหยาะแบบนี้มันคงน้อยไป ยังไม่ทันระบุรสชาติได้ มันก็หายไปซะแล้ว :)

ยังมีอีกเรื่องราวที่แทรกอยู่ทุกบททุกตอน ก็คือ
เรื่องราวของความคลั่งไคล้ของคนเขียนที่มีต่อเหยินน้อยโรนัลดิญโญ่
มันช่างฮา สนุก และ เป็นมุกได้ทุกบททุกตอนเลยทีเดียว
( แม้ว่า ณ บัดนี้ เหยินน้อยได้ลาจากถิ่นแคว้นแดนคัมป์นูไปเรียบร้อยแล้ว
และเทพเจ้าองค์ใหม่ของชาวบาร์ซ่าได้โอนอำนาจลงมาที่เมซซี่แทน )

สรุปได้ว่า ถ้าไม่เคยไปสเปน อ่านแล้วคงกระตุ้นต่อมความอยาก
และฮอร์โมนเพื่อแสวงหาความท้าทายได้บ้าง
แต่สำหรับคนเคย แม้จะไม่คุ้น แต่ก็คิดว่ามันไม่ทำให้เกิดการกระตุ้นอะไรได้เท่าไหร่

รอนะ จะพยายามปั่นอย่างสุดใจ จะเขียนให้ทุกคนได้อ่านบ้าง อะไรบ้าง
ยอมรับแล้วว่าพลาดจริงๆ กับการ "รอ"
อยากเขียนอะไร ควรเขียนตอนนั้น ที่ความรู้สึกนั้น
แม้การจดมา และเชื่อว่าหลับตามันก็ยังเห็นเป็นภาพ
แต่ยิ่งนาน ความรู้สึกก็ยิ่งเลือน
แม้มันจะไม่มีวันลบได้แบบการกด Shift + Delete
แต่กาลเวลาก็เป็นศัตรูตัวร้ายของความทรงจำ กัดกิน กัดกร่อน และจ้องทำลาย 

ขอบคุณหนังสือเล่มนี้ คุณเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจ แน่นอน !!~

edit @ 11 May 2010 23:59:00 by ambryo

Comment

Comment:

Tweet

Favourites